ابزار هدایت به بالای صفحه

روزی هزار بار دلت را شکسته ام

بیخود به انتظار وصالت نشسته ام

هربار این تویی که رسیدی ودر زدی

هر بار منم که در خانه بسته ام

هر جمعه قول میدهم آدم شوم ولی

هم عهد خویش وهم دلت را شکسته ام

مرتضی مطهری : ستایشگر معلمی هستم که اندیشیدن را می آموزد نه اندیشه ها را!

To be, or not to be

بودن یا نبودن ، مسئله این است !!!

BY : Shakespeare

whit out translate

دلم هوای توکرده هوای آمدنت

صدای پای تو آید صدای آمدنت

بهار باتو بیاید به خانه ی دل ما

سری به خانه مازن،صفای آمدنت

هنوزمانده به یادم که مادرم میخواند

زمان کودکی ام قصه های آمدنت

حساب کردم ودیدم که باحساب خودم

تمام عمرنشستم به پای آمدنت

چقدروعده ی وصل تورابه دل بدهم

چقدر جمعه بخوانم دعای آمدنت

نیامدی ودلم راشکستی ای مولا

چه نذرهاکه نکردم برای آمدنت

شعری از: محسن عرب خالقی

ساکت و ساده و سبک بود ، قاصدکی که داشت می رفت. فرشته ای به او رسید و چیزی گفت.
قاصدک بی تاب شد و هزار بار چرخید و چرخید و چرخید .

كوتاهه... ببينيند ...

شاید آن روز که سهراب نوشت:

تا شقایق هست زندگی باید کرد

خبر از عطر گل یاس نداشت.

باید اینگونه نوشت:

چه شقایق باشد چه گل پیچک و یاس

جای یک گل خالیست

تا نیاید مهدی زندگی زیبا نیست.

... اینکه تمامی ندارند و دست از سر ما بر نمی دارند. چرا این قدر پیچیده به نظر می آیند و نمی توان آن ها را در یک جمله تعریف کرد و بعد از اینکه احساس رضایت نسبی بهمان دست داد، از کنار آن ها عبور کنیم و به دنیال مفهوم جدیدی برویم؟ چرا ما را قانع نمی کنند؟ چرا ما را دعوت می کنند تا با آنها بیشتر درگیر شویم؟ انگار دعوا دارند ...

به ت

 ----> به تجربه ثابت شده که اگر از عبادت کم نگذاريم، ----
---- مطالعه اي که يک ساعت وقت لازم دارد، در ده دقيقه تمام مي شود.<----

شب آرامی بود
می روم در ایوان ، تا بپرسم از خود
زندگی یعنی چه؟
مادرم سینی چایی در دست
گل لبخندی چید ، هدیه اش داد به من...

این روز ها چه روز های با عظمتی است

موسی به طور میرود...فاطمه(س) به خانه ی علی(ع)...ابراهیم با اسماعیل به قربانگاه

محمد(ص) با علی(ع) به غدیر

و حسین(ع) با تمام هستیش به کربلا...

   عید سعید قربان و عید سعید غدیر خم مبارک  

اول ذیحجه

روز جشن زندگی

سالروز پیوند آسمانی

حضرت علی علیه السلام و حضرت فاطمه سلام الله علیها

مبارک باد

ای آنکه رسانیده فراقت به لبم جان

ترسـم ز فـراقت ببـرم عمـر به پایان

من تشنه وصلم چه شود از ره احسان

یک جرعه بنوشانیم ای چشمه حیوان

در شام غمت صبر کنم با دل پرخون

تـا آنکـه شود صبح جمـال تو نمایـان

این غیبـت طـولانی تـو عمـر کـم مـن

کی میرسد این دوره هجر تو به پایان

یا رب بنما خـاتمه این غیبـت کبـری

ظاهر شود از رحمت تو حامی قرآن

ایـن غیبـت کبـری شده زندان غـم او

یا رب تو نجاتش بده از این غم و زندان

السلام علیک یا بقیة الله

آقـا بیـا تا زنـدگـی مـعـنا بگیرد

 شاید دعای مادرت زهرا بگیرد

 آقـا بیـا تـا بـا ظـهـور چشمـهـایـت

 این چشم های ما کمی تقوا بگیرد

 آقـا بیـا تا ایـن شکسـته کشتی ما

 آرام راه ســاحـل دریــا بـگیــرد

 آقـا بیـا تا کـی دو چشـم انتـظـارم

 شبهای جمعه تا سحر احیا بگیرد

 پایین بیا خورشید پشت ابر غیبت

 تا قبل از آنکه کار ما بالا بگیرد

 آقـا خلاصـه یک نفـر بایـد بیایـد

 تـا انتقـام دسـت زهـرا را بگیـرد

 اَلسَّـلامُ عَلَیـکَ یَـا سَفِـیـنَـةَ النَّـجَـاة

من مـهدیـم در دسـت تیـغ انتـقـامـم

مــادر به قبـر مخفیـت بـادا سـلامـم

ای قلب مجروحم کباب از غربت تو

بـاریـده اشـکم قرن ها بر تربـت تـو

شب تا سحرها سوختم از سوز داغت

بودم چـراغ قبـر بی شمع و چراغـت

عمری برایت گریه همچون ابر کردم

هم سوختم هم ساختم هم صبر کردم

دیروز رو گرداند امت یکسر از تو

امروز باشد مهدی ات تنهاتر از تو

مادر دلم خون است از بندم رها کن

دستی برآور بر ظهور من دعا کن

اَلسّـلامُ عَـلَیـکَ یَـا عَـلَـمَ الـهُـدی 

الا به باغ وجودم گل بهار بيا

به احتضار فتادم ز انتظار بيا

نويد فتح و ظفر در فروغ طلعت تُست

چـو آفتـاب از آن سـوي كوهسـار بيـا

قرار نيست به جاني كه نيست جانانش

به بي قـراري جـان هاي بي قـرار بيـا

به دست هاي زتن افتاده در ره عشق

بـه پـايـداري عـشــاق پـايـدار بـيـــا

به قطعه قطعه بدن هاي سر بريده قسم

بـه لاله لاله ي دلـهـاي داغـدار بيــا

چراغ كلبه جان بي تو دل گرفت بتاب

فروغ ديده، در اين چشم اشكبار بيا

السلام عليك يا عين الله في خلقه

اگر روزي رسد روي تو بينم

گذارم زير پايـت اين جبيـنم

چـرا احـوال زارم را نپـرسي

اباصالح كه از هجرت غمينم

اگر سهمي بود ما را ز ديدار

بگـو تا بر سـر راهـت نشينم

خريدي هر چه خوب از بين ما بود

همه رفتند و من با غم قرينم

بيا اي دوست دردم را دوا كن

مرا با ديدنت حاجت روا كن

بيا مولا كه من چشم انتظارم

هميشه با غم هجرت بنالم

نمي آيي چرا ديگر به خوابم

كه از هجرت عزيزا من حزينم

شود روزي نشينم رو به رويت

كه يك بوسه ز رخسارت بچينم

يابن الحسن كجايي، داد از غم جدايي

السلام عليك يا نور الله الذّي يهتدي به المهتدون و يفرّج به عن المومنين

بيــا كه بي تو دلـم بهـانه مي گيـرد

به اين نشان زكويت نشانه مي گيرد

به دل زهــجـر جمـال تـو آتشي دارم

كه هر نفس به هوايت زبانه مي گيرد

نشسته مـرغ دلـم روي بـام خـانه تـو

گمان مبر كه جز اين گوشه خانه مي گيرد

شدم گـداي در خـانه اي كـه جبـرائيـل

هميشه اذن از اين آستـانه مي گـيـرد

«السلام عليك يا خليفة الله في ارضه»  

لبخند تو را روز جزا می خواهم

سالروز به امامت رسیدن مالک مُلک ایران حضرت رضا (علیه السلام) و مبعث پیامبر رحمت بر تمامی مسلمین تهنیت باد.

همه هست آرزویم که ببینم ز تو رویی
چه زیان تو را که من هم برسم به آرزویی
به کسی جمال خود را ننموده ای و بینم
همه جا به هر زبانی زتو هست گفتگویی
همه موسم تفرّج به چمن روند و صحرا
تو قدم به چشم من نه بنشین کنار جویی
چه شود که از ترحّم دمی ای سحاب رحمت
من خشک لب هم آخر ز تو تر کنم گلویی
به ره تو بسکه نالم زغم تو بسکه مویم
شده ام ز ناله نایی شده ام ز مویه مویی

اسلام علیک یا بقیة الله فی ارضه

بینوایم، نوای من، مهدیست
دردمندم، دوای من، مهدیست
من غریبـم در ایـن زمـانه ولی
مونس و آشنای من، مهدیست
گـرچه از داغ هجـر می سوزم
راضیم چون شفای من مهدیست
گـه به یـادش زخـواب برخیـزم
نیمه شب دعای من مهدیست
من نخواهم بهشت بی مهدی
جنّت با صـفای مـن مهدیست
در دم مــرگ بـا ولایــت او
آخرین حرف نای من مهدیست
چون قیامت زخاک بر خیزم
اندر آنجا ندای من مهدیست
آنکه در روز حشر می بخشد
از عنایت خطای من مهدیست

السلام علیک فی آناء لیلک و اطراف نهارک

دلا بسوز که سوزت اثر کند آخر
شرار تو شب هجران سحر کند آخر
دلا بسوز که خاکسترت به همره باد
زکوی مهدی زهرا گذر کند آخر
دلا بسوز که آتش زسوز تو سوزد
شمیم دود تو یارم خبر کند آخر
دلا بسوز که آوای خوش ترانه تو
به قلب دلبر جانان اثر کند آخر
دلا بسوز که مرغ تو با پَر سوزان
به شهر عشق به سویش سفر کند آخر

السلام علیک یا تالی کتاب الله و ترجمانه

زهجران جمال تو همیشه ماتمی دارم
درون سینه تنـگم ز داغ تو غمـی دارم
اگر غم های عالم بر دلم آید ندارم غم
که دانم چون تو غمخوار و انیس و همدمی دارم
به یاد صورت زیبای تو ای یوسف زهرا
همه شب تا سحر با قلب زارم عالمی دارم

السلام علیک یا حجة الله و دلیل ارادته

پس از دوری من باتو، چرا آخر نمی آیی
بـده با یک نگاهـت بر دل خونم تسلّایی
همه عمر ادّعا کردم غلام کوی تو هستم
چـه گردد ادّعـایم را کنی مـولا تو امضایی
اگر آیی کِشی دست نوازش بر سرم مولا
به جان مادرت دیگر ندارم من تمنایی
بیا ردّم مکن مهدی بده راهم تو یک لحظه
تـو دانی غـیر این خانه ندارم جـا و مـأوایی
شرم بیمار و عصیان و شدم دور از ره طاعت
نمـا بر درد بـی درمـان ایـن بنـده مـداوایی
همه یاران من رفتند به کوی عشق تو خفتند
بیـا دردم مـداوا کن امـان از درد تنهایـی
تمام عالم امکان همه ماتِ رخت هستند
شود عالم فدای روی تو بس که تو زیبایی
فدای اشک چشمانت، فدای سجده های تو
بـمـیرم از بـرای تـو، زبـس آقـا تـو تـنـهـایـی

السّلام علیک یا خلیفة الله و ناصر حقّه

می نشینم چو گدا بر سراهت ای دوست
شاید افتد به منِ خسته نگاهت ای دوست
بـه امـیـدی کـه ببـینم رخ زیــبـای تــو را
می نشینم همه شب بر سر راهت ای دوست
تـو پـنـاه دو جـهـانـی چـه شود ایـن دل مـا
دمـی آرام بـگیـرد، بـه پـناهـت ای دوست

السّلام علیک یا باب الله و دیّان دینه

چه خوشست من بمیرم به ره ولای مهدی
سر و جان بها ندارد که کنم فدای مهدی
همه نقد هستی خود بدهم به صاحب جان
که یکی دقیقه بینم رخ دلگشای مهدی
نه هوای کعبه دارم نه صفا و مروه خواهم
که ندارد این مکان ها به خدا صفای مهدی
چه کنم چه چاره سازم که دل رمیده من
نکند هوای دیگر به جز از هوای مهدی
منِ دلشکسته هر دم به امید در نشستم
که مگر عیان ببینم رخ دلگشای مهدی

السلام علیک یا داعی الله و ربّانیّ ایاته

اگر به دیده ظاهر تو را نمی بینم

  ولی ترا زدل و جان جدا نمی بینم

  چنان که شیفته آن جمال زیبایم

     به هر چه می نگرم جز ترا نمی بینم

بود جمال تو آیینه خدا مهدی

که در جمال تو غیر از خدا نمی بینم

نمی کنی زمراعات حال ما غفلت

که این سَجیّه به غیر از شما نمی بینم

بلای عشق ترا من بلا نمی دانم

گدای کوی ترا من گدا نمی دانم

زبسکه پرده عصیان گرفته چشمم را

تو در کنار منی من ترا نمی بینم

یا صاحب الزمان ادرکنا

سوختم زآتش هجران تو ای یار بیا

تا نکُشته است مرا طعنه ی اغیار بیا

من همه عمر تو را جُستم و نایافته ام

تو عنایت کن و یک لحظه به دیدار بیا

من که از کوی طبیبم نگرفتم خبری

تو که دانی چه گذشته است به بیمار بیا

همه جا گشتم و دستم به وصالت نرسید

تو بنه پای به چشم من و یکبار بیا

یوسف فاطمه عالم همه مشتاق تو اند

رخ برافروز دمی بر سر بازار بیا

با وجودی که همه مست تماشای تو اند

لحظه ای را به تماشای من زار بیا

چه شود جلوه دهی خانه تاریک مرا

روز من شب شده اینک به شب تار بیا

به کسی جز تو ام ای دوست امیدی نبود         خوش تر از وعده وصل تو نویدی نبود

جز نگاه تو که هر غمزده را تسکین است         شب حِرمان مرا نور امیدی نبود

تا به کی بسته بود باب فرج مهدی جان           غیر دست تو بر این قفل کلیدی نبود

با تو هر شام بود امت ما را شب قدر               بی تو بر ملت ماتم زده عیدی نبود