ابزار هدایت به بالای صفحه

پله پله از حجاز تا کربلا . . .

اگه كسي از شما بپرسه خدات رو چطور شناختي در جواب به اون فرد چي ميگيد؟

از دوستان تقاضا ميكنم لطف كنن به اين سوال جواب بدن.

انشاالله بعد از پاسخ دوستان به اين سوال به جمع بندي نظرات مي پردازيم و مطالبي رو هم ارائه ميكنيم.

هر انسان هنگام اضطرار و انقطاع از ما سوی الله به خداوند قادر متعال توجه پیدا می کند که فطرتاً خود را نیازمند به آن وجود بی نیاز می بیند و اگر در هر زمان این حالت پیدا شود انسان می یابد که بین او و معبودش فاصله نیست. ⁽¹⁾
امیر المومنین (ع) در تفسیر کلمه (الله) می فرمایند: هو الذی یتاله الیه عند الحوائج و الشدائد کل مخلوق عند انقطاع الرجاء من جمیع من هو دونه و تقطع الاسباب من کل من سواه.
«خدا کسی است که هر آفریده ای به هنگام نیازها و سختی ها (وقتی امیدش از غیر او قطع شد و از اسباب طبیعی مأیوس شد) به او پناهنده می شود.» ⁽²⁾
شخصی به امام صادق (ع) عرض کرد ای فرزند رسول خدا (ص) خدا را به من معرفی کن زیرا اهل مجادله با من سخن بسیار گفته اند و مرا سرگردان کرده اند. حضرت فرمودند: آیا تا کنون کشتی سوار شده ای؟ گفت: آری، فرمود: برایت اتفاق افتاده که کشتی دچار سانحه شود و در آنجا نه کشتی دیگری و نه شناگری باشد که تو را نجات دهد؟ عرض کرد آری. حضرت فرمود: آیا در آن هنگام احساس نمودی که هم اکنون نیز قدرتی هست که می تواند تو را از آن ورطه هولناک نجات دهد؟ گفت: آری، فرمود: همان خداست که می تواند تو را نجات دهد آنجا که نجات دهنده ای نیست و به فریاد رسد آنجا که فریاد رسی نیست. ⁽³⁾
بنابراین فطرت خداشناسی از سرمایه های اصیل و اساسی وجود انسان است که آینه سان حقیقت را می نماید. لیکن، چه بسا وابستگی و محبت زیاد به دنیا، محیط فاسد و در یک کلمه: گناه، مانع حق نمایی فطرت می گردد. گناه، این آینه صافی را زنگاری و غبار اندود می کند.
«ثمّ کان عاقبة الّذین اساؤا السؤای أن کذّبوا بآیات الله و کانوا بها یستهزؤن» ⁽⁴⁾
«سر انجام کسانی که بسیار گناه کردند این شد که نشانه های خدا را تکذیب و مسخره کردند.»
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1. قرآن کریم، به ترتیب آیات 12، 8، 65، 33، 32 از سوره های یونس، زمر، عنکبوت، روم و لقمان.
2. میزان الحکمة ، واژه صانع
3. بحار الانوار ، جلد 3 ، صفحه 41
4. سوره روم ، آیه 10
* اصول اعتقادات ، شیخ اصغر قائمی

یک عقیده و مذهب بدون استثنا در همه وجود دارد ... من آن را احساس مذهبی آفرینش نام می گذارم ... در این مذهب انسان، کوچک بودن آرزوها و هدفهای بشری، عظمت و جلالی که در ماورای این امور و پدیده ها نهفته است حس می کند. (انیشتین) ⁽¹⁾

دل دلایلی دارد که عقل را به آن دسترسی نیست. (پاسکال) ⁽²⁾

من به خوبی می پذیرم که سرچشمه زندگی مذهبی دل است ... (ویلیام جیمز) ⁽³⁾

اسلاف ما از آن موقع به درگاه خداوند سر فرود آورده بودند که حتی برای خدا نام هم نتوانسته بودند بگذارند. (ماکس مولر) ⁽⁴⁾

حقیقتاً چنین به نظر می رسد که احساس عرفانی جنبشی است که از اعماق فطرت ما سرچشمه گرفته است و یک غریزه اصلی است ... انسان همچنان که به آب و اکسیژن نیازمند است به خدا نیز محتاج است. (الکسیس کارل) ⁽⁵⁾

انسان در ک می کند که احتیاج به آب و غذا دارد همچنین روح ما درک می کند که احتیاج فراوانی به غذای روحی دارد، این احساس عبارت است از دینی که اولین انسان به آن هدایت شد. دلیل این مطلب اینکه : اگر بچه ای را از وحشی ترین اقوام دنیا بگیریم و او را آزاد بگذاریم که هرگونه می خواهد زندگی کند و حتی هیچ دینی به او تلقین نکنیم وقتی بزرگ شد و کامل گشت مشاهده می کنیم که دنبال گمشده ای می گردد و دائماً روی اصل غریزه و اندیشه فطرتش به این طرف و آن طرف می زند تا در مغز خود چیزی تصور کند که ما آن را عقیده یا دین می نامیم. (سقراط حکیم)

شعور فطری بهترین راه برای اثبات وجود خداست. (ژان ژاک روسو)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1. دنیایی که میبینم ، صفحه 53
2. سیر حکمت در اروپا ، صفحه 14
3. همان منبع ، صفحه 321
4. مقدمه نیایش ، صفحه 31
5. نیایش ، صفحه 24 و 16
* کتاب اصول اعتقادات ، شیخ اصغر قائمی

قال رسول الله (ص): «کل مولود یولد علی الفطرة حتی یکون ابواه یهودانه او ینصرانه» ⁽¹⁾
رسول خدا (ص) فرمود: «هر نوزادی بر فطرت (توحید و اسلام) متولد می شود و این فطرت همچنان هست تا پدر و مادر او را به آیین یهود یا نصرانیت بار آورند.»
عن زراره قال سالت ابا عبدالله عن قول الله عز و جل فطرة الله التی فطر الناس علیها قال: فطرهم جمیعاً علی التوحید. ⁽²⁾
زراره می گوید از امام صادق (ع) از تفسیر قول خدای عز و جل (فطرة الله ...) پرسیدم، حضرت فرمودند: خداوند همه را بر فطرت خداشناسی آفرید.
از امام صادق (ع) سوا شد مقصود از فطرت در آیه مذکور چیست؟ حضرت فرمودند: مقصود اسلام است که وقتی خداوند پیمان بر توحید و شناسایی خود را از بشریت گرفت نیاز به دین را هم در وجودشان قرار داد. ⁽³⁾
عن علی بن موسی الرضا صلوات الله علیه عن ابیه عن جده محمد بن علی الحسین (ع) فی قوله: فطرة الله التی فطر الناس علیها قال هو لا اله الّا الله محمد رسول الله (ص) علی امیرالمومنین (ع) الی هیهنا التوحید. ⁽⁴⁾
امام رضا (ع) از پدرشان و ایشان از جدشان امام باقر (ع) نقل کرده که فرموده مقصود از (فطرة الله ...) لا اله الّا الله محمد رسول الله (ص) علی امیرالمومنین (ع) است. یعنی اعتقاد کامل به توحید، عقیده به پیامبر اکرم (ص) و امامت و ولایت علی (ع) را نیز در بر دارد.
ابو بصیر از امام باقر (ع) نقل کرده که فرمودند منظور از آیه فاقم وجهک للدین حنیفا ولایت است. ⁽⁵⁾
در نتیجه می بینیم هر انسانی در وجود خود احساس نیاز به آفریدگار کند، این حالتی است که خداوند در سرشت و فطرت انسانها قرار داده است، مسأله ای که حتی دانشمندان غیر مسلمان هم به آن اعتراف کرده اند که در مطالب آینده انشاالله به آن اشاره خواهیم کرد.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1. بحار الانوار ، جلد 3 ، صفحه 281
2. همان منبع ، صفحه 278
3. همان منبع ، صفحه 278
4. همان منبع ، صفحه 277
5. همان منبع ، صفحه 277
* کتاب اصول اعتقادات ، شیخ اصغر قائمی

فطریات انسان را می‎توان با ویژگی‎های ذیل باز شناخت:
1. از آن جا كه آمیخته با آفرینش انسانند، در پیدایش خود معلول اسباب بیرونی نیستند، اگر چه اسباب بیرونی در شكوفایی و نارسائی آن مؤثرند.
2. انسان به آنها علم حضوری دارد، اما می‎تواند به آنها علم حصولی نیز پیدا كند.
3. با درك و معرفت عقلانی همراهند، یعنی در سطح حیات عقلانی انسان تبلور می‎یابند و ملاك انسانیت انسان به شمار می‎روند.
4. معیار و ملاك تعالی انسان‎اند، لذا از نوعی قداست برخوردارند.
5. كلیت و عمومیت دارند (همگانی‎اند)
6. ثابت و پایدارند (همیشگی‎اند).
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
* برگرفته شده از سایت اندیشه قم

فطرت در لغت به معنای سرشت یا طبیعت و در اصطلاح به معنای غریزه معنوی هر انسان می باشد، انسان دارای دو نوع غریزه می باشد:
1. غرایز مادی که برای تأمین احتیاجات مادی در درون انسان نهفته است مانند حب ذات، تشنگی، گرسنگی، ترس، امید و ...
2. غرایز معنوی مانند کمال طلبی، نوع دوستی، ایثار و از خود گذشتگی، احسان و شفقت، و بالاخره وجدان اخلاقی، که این غرایز در وجود انسان برای عبور از مرز حیوانیت و رسیدن به کمال واقعی نهاده شده است.
فطرت یا غریزه معنوی چیست؟
غریزه معنوی یا فطرت یعنی آنچه را انسان خود می یابد و نیاز به فراگیری در مورد آن ندارد.
فطرت یکی از منابع الهام بخش معرفت و شناخت است، گاهی از این منبع شناخت به قلب نیز تعبیر می شود و با عقل که مرکز تفکر و ادراکات نظری است تفاوت روشنی دارد و همه اینها شاخه های یک درخت و ثمره های شجره مبارکه روح انسان هستند.
این فطرت معنوی در وجود هر انسانی هست فقط گاهی حجاب های ظلمانی مانع بروز آن می شود و بعثت انبیاء و آمدن امامان معصوم برای رفع این حجاب ها و رشد این فطرت الهی بوده است وگرنه هر انسانی با فطرت پاک توحیدی به دنیا می آید. همانطور که خداوند در سوره روم می فرماید: «فاقم وجهک للدین حنیفاً فطرة الله التی فطر الناس علیها لا تبدیل لخلق الله ذلک الدین القیم ولکن اکثر الناس لا یعلمون » ⁽¹⁾
«ملتزم و پذیرا باش دین حقی که خداوند آفرینش انسانها را بر اساس آن قرار داده است که هیچ تبدیل و دگرگونی در آفرینش خداوند نیست. این است دین و آیین محکم ولی اکثر مردم نمی دانند.»

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1. سوره روم ، آیه 30
* از کتاب اصول اعتقادت ، شیخ اصغر قائمی

پس از بیان مباحث گذشته و نتایج و فوایدی که برای دین و اعتقاد به آن بیان شد، این سوال مطرح می شود که اگر دین به زندگی محتوا می دهد و انسان را از تحیر و سرگردانی نجات می دهد و سبب کمال و سعادت است و اگر دین موجب آرامش و زمینه ساز عدالت اجتماعی است پس چرا بیشتر مسلمانان به این نتایج نرسیده اند؟!
جواب این سوال را با روایتی از امیرالمومنین (ع) بیان می کنیم که فرمودند: «الایمان اقرار باللسان و معرفه بالقلب و عمل بالجوارح» ⁽¹⁾ ، «ایمان اقرار به زبان و شناخت قلبی و عمل با اعضا و جوارح است.»
روشن است که دین و ایمان اغلب مسلمانان از نرحله اول تجاوز نکرده و در نتیجه ایمان زبانی و بدون معرفت و بدون عمل اثر و فایده ای نداردو به فرمایش امام صادق (ع) : «لا معرفة الا بالعمل فمن عرف دلته المعرفة علی العمل و من لم یعمل فلا معرفة له» ، «شناخت و معرفت نیست مگر با عمل و هرکس معرفت پیدا کرده به عمل راهنمایی می شود پس هر کس عمل ندارد معرفت ندارد.» ⁽²⁾ در نتیجه آن فواید و آثار هنگامی ظاهر می شود که ایمان به قلب رسیده و از قلب به وسیله عمل در جوارح و اعضا ظاهر می شود.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1. بحار الانوار ، جلد 69 ، صفحه 68
۲. اصول کافی ، باب کسی که نداسته عمل کند (حدیث دوم)
* اصول اعتقادات/ شیخ اصغر قائمی                    

از امام رضا (ع) پرسیدند فلسفه عقیده به خدا و پیغمبران و امامان و آنچه از جانب او آمده چیست؟ حضرت فرمودند: «لعلل کثیرة منها انّ من لم یقّر بالله عزّ و جّل لم یجتنب معاصیه و لم ینته عن ارتکاب الکبائر و لم یراقب احداً فیما یشتهی و یستلّذ من الفساد و الظلم ... »⁽¹⁾ «علتهای بسیاری دارد یکی از آنها این است که کسی که معتقد به خدا نیست از گناهان اجتناب نمی کند و مرتکب معصیت های بزرگ می شود و در انجام هر ظلم و فسادی که برایش لذت بخش است از هیچ کس حساب نمی برد.»

طبیعی است کسی که اعتقاد به خدا و قیامت ندارد، عدالت، برابری، ایثار، از خودگذشتگی و به طور کلی همه مسائل اخلاقی از نظر او پوچ و بی ارزش و بی محتوا و خالی از مفهوم است، برای چنین فردی فرقی بین ظالم و عادل، نیکوکار و جنایتکار نیست زیرا در نظر او همه با مرگ به یک نقطه مساوی می رسند، پس چه چیزی می تواند مانع این انسان از فساد و هوسرانی باشد؟ در نتیجه اعتقاد به خدا و قیامت باعث می شود انسان خود را در برابر هر حرکتی مسئول بداند، انسان معتقد باور دارد که کوچکترین عمل زشت و زیبای او حساب دارد. خداوند در سوره زلزلا می فرماید: «فمن یعمل مثقال ذرة خیراً یره و من یعمل مثقال ذرة شراً یره» ⁽²⁾ هرکس به اندازه ذره ای خوبی یا بدی کند آن را خواهد دید.

این اعتقاد زمینه ساز عدالت اجتماعی است. اینجاست که بایدها و نبایدهای اخلاقی معنا پیدا می کند و معتقدین به دین انسان هایی ایثارگر، متقی و پرهیزکار، جدی و کوشا خواهند بود.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

1. میزان الحکمة ، واژه معرفت

2. سوره زلزال ، آیات 8 و 7

* برگرفته شده از کتاب اصول اعتقادات/ شیخ اصغر قائمی

۱. «دین به زندگی محتوا می دهد»، اگر دین را از زندگی جدا کنیم جز پوچی و تکرار، چیزی نمی یابیم که خداوند در سوره مومنون می فرماید: «اَفَحَسِبتُم اَنَّما خَلَقناکُم عَبَثا» (1)

2. «دین رفع تحیر می کند»، تحیر از اینکه: کجا بودم ــ کجا هستم ــ برای چه هستم ــ به کجا می روم؟

قال علی (ع): «رحم الله امرءً علم من أین و فی أین و الی أین» حضرت علی (ع) فرموده: خداوند رحمت کند کسی را که بداند کجا بوده و کجا هست و کجا خواهد رفت.

3. «انسان ذاتاً تشنه و عاشق کمال است و تنها دین است که انسان را به کمال واقعی هدایت می کند.»

قال الباقر (ع): «الکمال کل الکمال التّفقه فی الدین و الصبر علی النائبة و تقدیر المعیشة» امام باقر (ع) فرمود: «کمال کامل در بصیرت در دین و صبر بر مشکلات و اقتصاد در امور زندگی است» (2)

4. «آرامش روانی تنها در پناه دین است، انسان فاقد دین همیشه همراه با اظطراب، ترس، ناراحتی و پریشانی می باشد. اگر توجهی به آمارهای جهانی کنیم بیشترین بیماری های روانی و عصبی در جامعه هایی است که در آنها از دین خبری نیست.»

خداوند در سوره انعام می فرماید: «اَلَّذینَ ءامَنُوا وَ لَم یَلبِسُوا ایمانَهُم بِظُلمٍ اُولئِکَ لَهُمُ الاَمنُ وَ هُم مُهتَدُونَ» «آنها که ایمان آوردند و ایمان خود را با ستم آلوده نکردند آرامش و امنیت برای آنهاست و آنها ره یافتگانند.» (3)

5. «تلاش و امید در پناه دین» آنگاه که حوادث سخت و پیچیده در زندگی انسان رخ می دهد و همه درها را به روی خود بسته می بیند و در برابر مشکلات احساس ضعف و ناتوانی می کند تنها ایمان به مبدأ و معاد است که به یاری او شتافته و به او نیرو می دهد و در این هنگام می فهمد که تنها نیست و تکیه گاه بزرگی دارد، پس با عشق و امید به تلاش و کوشش ادامه می دهد و بر سختیها چیره می شود. بنابر این ایمان به مبدأ و معاد تکیه گاه بزرگی برای انسان و مایه استقامت و پایمردی اوست و از همین رو رسول گرامی اسلام می فرماید: «المؤمن کالجبل الراسخ لا تحرکه العواصف»

«مومن همانند کوه استوار است که او را بادهای سخت حرکت نمی دهد.»

چند حدیث از حضرت علی (ع) در فواید دین (4)

1. الدین اقوی عماد «دین قوی ترین تکیه گاه است».

2. صیانة المرء علی قدر دیانته «حفظ شدن انسان به مقدار دیانت اوست».

3. الدین افضل مطلوب «دین بهترین طلب شده است».

4. اجعل الدین کهفک «دین را پناهگاه خودت قرار ده».

5. الدین یصد عن المحارم «دی انسان را از گناهان باز می دارد».

6. سبب الورع صحة الدین «درستی دین باعث پرهیزکاری است».

7. یسیر الدین خیر من کثیر الدنیا «مقدار کمی از دین، از دنیای فراوان بهتر است».

8. من رزق الدین فقد رزق خیر الدنیا و الاخرة «به هر کس دین روزی شد همانا خیر دنیا و آخرت داده شده است».

9. الدین نور «دین نور است».

10. نعم القرین الدین «دین همراه خوبی است».

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

1. سوره مومنون ، آیه 115

2. منتهی الامال، کلمات امام باقر (ع)

3. سوره انعام ، آیه 82

4. غرر و درر ، جلد 7 ، واژه دین

اين پرسش در برابر هر فردي از انسانها خودنمايي مي‏كند كه آيا عقل مي‏تواند تمام نيازهاي بشر را شناخته و چگونگي اشباع آنها را به او نشان دهد يا نياز به نيروي مافوق عقل وجود دارد؟
تاريخ تابحال نشان داده كه عقل نتوانسته برنامه‏اي كامل را به جامعه ارائه دهد تا انسان را از تمام جهات تغذيه كند. علت اين امر آن است كه چون عقل قدرت احاطه كامل بر جهان هستي خصوصاً انسان و بالاخص روح انساني كه موجودي جاوداني است و شرافت انسان به خاطر اين موجود مي‏باشد ندارد.
پس وقتي كه عقل از جوهره انسانيت باخبر نباشد نمي‏تواند خواسته ‏هاي او را تشخيص دهد و از اين طرف هم چون انسان اجتماعي زندگي مي‏كند و با محيط اجتماع و طبيعت در ارتباط است عقل بايد از همه ريزه كارهاي اين ارتباط آگاه باشد كه چنين نيست در نتيجه عقل توانايي ارائه برنامه كامل براي بشريت را ندارد. استاد معظم حضرت آيت اللّه جوادي آملي (حفظه اللّه) مي‏فرمايد: "انسان قافله‏اي است كه راهي را طي كرده، نشئه‏اي راه پيموده و هدفي را در پيش دارد و قانون هماهنگ با فطرت و سرشت او قانوني است كه با گذشته، حال و آينده او سازگار باشد تقنين قانون با چنين ويژگي، تنها از كسي ساخته است كه با خصوصيت و گوهر هستي انسان آشنا و از گذشته و حال انسان با خبر بوده و از آينده او نيز مستحضر باشد و از اين طرف هم قافله انسانيت جزئي جدا بافته از تافته ‏هاي اجزاء جهان نيست بلكه جزئي از اجزاء منسجم جهان است كه به نوبه خود در آن اثر مي‏گذارد و از آن اثر مي‏پذيرد. از اين رو كسي مي‏تواند انسان را راهبري كند كه او را به خوبي بشناسد و از رابطه او با جهان آفرينش باخبر باشد."(1)
تا اينجا دانسته شد كه عقل بشري به تنهايي نخواهد توانست براي زندگي انسانها برنامه‏اي كامل ارائه دهد، پس بايد به دنبال نيروي مافوق باشيم از اين طرف افرادي به نام پيامبران الهي آمده ‏اند و فرموده ‏اند كه ما اين نيروي مافوق را براي بشريت به ارمغان آورده‏ايم به نام "دين".
در نتيجه اولين دليل براي دينداري انسان اين است كه عقل توانايي جوابگوي نيازهاي انساني را به تنهايي ندارد. دومين دليل مربوط به فطرت است. انسان فطرتاً مي‏خواهد به تكامل برسد و در يك جمله دين براي تكامل بشري آمده است. پس دينداري فطرتاً در انسان گنجانده شده است و پيامبران الهي كه ديني براي بشريت به ارمغان آورده ‏اند در حقيقت به خواسته فطرت بشر جواب آورده ‏اند. استاد شهيد مطهري (رضوان اللّه تعالي عليه) مي‏فرمايد: "در انسان يك فطرتي به معناي يك تقاضايي وجود دارد، بعثت پيامبران، پاسخگويي به تقاضايي است كه اين تقاضا در سرشت بشر وجود دارد و در واقع آنچه كه بشر به حسب سرشت خودش در جستجوي آن بوده است و خواهد بود، پيغمبران آنرا بر او عرضه داشته ‏اند و عرضه مي‏دارند."(2)
چرا بايد انسان ديندار باشد؟
پاسخ كوتاه:
عقل جوابگويي نيازهاي انساني را به تنهايي ندارد.
دين فطرتاً در انسان گنجانده شده است.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(1) شريعت در آينه معرفت، آقاي جوادي آملي، ص 94 ناشر: مركز نشر فرهنگي رجاء، چاپ دوم، پاييز 1373.
(2) فطرت، شهيد مطهري، ص 244 ناشر: انتشارات صدرا، چاپ چهارم، تابستان 1372.

اهمیت و ارزش هر علمی بستگی به موضوع آن علم دارد و در میان تمام علوم، علم اعتقادات شریف ترین و با ارزش ترین موضوع را دارد. اساس و زیربنای تمام حرکات مادی و معنوی هر انسانی اصول عقاید اوست که اگر سالم و صحیح، قوی و بی عیب باشد اعمال و حرکات، افکار و بینش های مختلف او صحیح و شایسته خواهد بود. بنابراین کیفیت و کمیت توجه هر انسانی به فروع دین (که برنامه های عملی اسلام است) بستگی به میزان اعتقاد وی به اصول دین دارد. از طرف دیگر در میان اصول اعتقادی مسأله خدا شناسی از اهمیت و شرف خاصی برخوردار است، زیرا اساس و ریشه همه مسائل عقیدتی و هسته مرکزی تمام افکار و جهان بینی انسان موحّد، خداشناسی اوست.

امام صادق (ع): «اگر مردم می دانستند که شناخت خدا چقدر با ارزش است به شکوفه های رنگین دنیا، که بیشتر دشمنان از آن بهره دارند چشم نمی دوختند و دنیا نزد آنان بی ارزش تر از خاک بود». (1)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

1- وافی ، ج 10 ، صفحه 42

(کتاب اصول اعتقادت/ شیخ اصغر قائمی)