متن نامه:
بسم الله الرحمن الرحیم
از رفیقی قدیمی به آشنای امروز
سلام رامین جان! حالت چه طور است؟ اوضاع و احوال چگونه است؟ خوب هستی؟ وقتی دیدم که هنوز گروهتان پابرجاست از صمیم قلب خوشحال شدم.
یک ماهی هست که با وبلاگتان آشنا شده ام. قسمت آشنایی با ما را وقتی دیدم، یاد و خاطرات روزگاری در ذهنم تازه شد که گویی همین دیروز بود؛ یادش به خیر! سلام مرا به همه برسان. دلم برای تک تک تان تنگ شده است.
قصد نداشتم در وبلاگتان نظر بدهم، به همین خاطر با خود تصمیم گرفتم که برایت نامه ای بنویسم. راستی به دنبال پیدا کردنم نباش، که شرم حضور دارم!
تقریبا تمام مطالب وبلاگ را خواندم. بسیار عالی بود. بسیار عالی. امیدوارم که همگی در کنار هم روزگار خوشی را سپری کنید. کم تر وبلاگی پیدا می شود که همانند وبلاگ شما فعالیت کند و این ها به نظر من یک دست مریزاد دارد به همه ی تان. خسته نباشید.
اما چه شد که برای تو نامه نوشتم؟! شاید تنها دلیلش صمیمیتی بود که میان من و تو حکم فرما بود! (بله بود و اکنون نیست! . . . بگذریم!)
اولین مطلبت، متنی بود با عنوان " میشه کلیشه ای نبود؟ "
خیلی بر روی حرف هایت فکر کردم. بله، می شود که کلیشه ای نبود. اما چرا؟ چرا باید به دنبال این باشیم که خارج از کلیشه ها عمل کنیم؟ مگر این کلیشه ها چه اشکالی دارد؟ اندکی دنیا را بدون این کلیشه ها تصور کن! چه می بینی؟ یک دنیای سرد و بی روح! بله، گاهی همین کلیشه هاست که به دنیای ما انسان ها صمیمیت، مهربانی، ادب، احترام و هزاران چیز دیگر از همین دست می بخشد.
ببین رامین جان، من هم مثل همه ی شما یک جوان هستم و پر از احساسات، اما باور کن که دیگران، همین کلیشه ها را به حساب ادب و احترام می گذارند و کسی که بلد نباشد از این کلیشه استفاده نکند محکوم به سطح پایینی از روابط اجتماعی می شود. و درستش نیز همین است! چه دلیلی دارد که از این کلیشه ها استفاده نکینم؟! خاطرت باشد که هر چیز که کلیشه است به خاطر کلیشه بودنش بد نیست. بله، گاهی این کلیشه ها در مدار افراط یا تفریط است که فکر نمی کنم بر سر آن با یکدیگر بحثی داشته باشیم.
به یقین می گویم که این کلیشه ها نه تنها بد نیست بلکه خوب است و بلکه لازم است و ضروری! فکر می کنم خودت نیز به این نتیجه رسیده باشی که جهان و جهانیان را نباید این قدر با عینک عقل بی عشق تماشا کرد.
از صحبت هایم این گونه برداشت نکن که منظور من این است که چون دیگران از این کلیشه ها استفاده می کنند باید تو هم استفاده کنی! نه، این طور نیست. این کلیشه ها لازم است.
حرف های زیادی برای نوشتن دارم. احتمالا خیلی راغب هستی بدانی که چرا برای این مطلبت، متنی نوشتم، دلیل خاصی ندارد. به قول خودمانی: همینجوری!
از صمیم قلب برای تو و تمام اعضای باصفای سراجی آرزوی توفیق و سلامتی دارم.
راستی رامین جان، اگر قصد داشتی که از نامه ام چیزی برای دیگران بنویسی، خواهشا اسمی از من برده نشود.
با کمال ادب و احترام
-----
15 بهمن ماه 90
میشه «کـلـیـشـه ای» نبود؟ http://serajiha.com/author-rm2.aspx?p=3 (انتهای صفحه)
منبع: نویسنده
