ابزار هدایت به بالای صفحه

هم کافه داشت هم کتاب! رفتم داخل، سکوت عجیبی فضا را در بر گرفته بود، پیدایش کردم، مشغول خواندن کتابی بود، از کتاب های استاد شهید مرتضی مطهری بود... یک فنجان قهوه اسپرسو هم کنارش بود.. تا من را دید، لبخندی زد و از جایش بلند شد...

این تحفه، بخش سوم از این حکایت است و آخرین بخش. واضح است که بخش سوم، ادامه بخش دوم و بخش دوم ادامه بخش اول است، بنابر این هدف نویسنده در صورتی محقق خواهد شد که بخش اول و دوم را مطالعه کرده و حضور ذهن داشته باشید. اگر مطالعه نکرده یا فراموش کرده اید از این دو لینک می توانید به صفحات مورد نظر دسترسی پیدا کنید. بخش اول   بخش دوم

اتفاقات اخیر گروه فرهنگی و صحبت هایی که در جلسات رسمی و غیر رسمی انجام شد و همینطور بحث های داغی که به میان آمد، علت اصلی تولید این متن بود. باشد که به مصرف داخلی(و احتمالا خارجی) برسد و مورد توجه خوانندگان (مخصوصا دوستان عزیز حاضر در جمع) واقع شود. ضمن اینکه هدف این کمترین هم محقق شود.
این بخش اول از این حکایت است و بخش های بعدی هم در ادامه اضافه خواهند شد. مهم ترین دلیل برای تقسیم بندی آن، جلوگیری از به درازا کشیده شدن مطلب و سر رفتن حوصله ی خواننده بوده است. 

کار کتاب را دیگر می خواهیم چه کار؟ در حالی که خود یک پا استاد مطهری شده ایم و ایده پردازی میکنیم! چه لزومی دارد روی کار دانشجویی بحث کنیم؟ در حالی که خود یک پا دانشجوی موفق هستیم و برایمان از MIT سر و دست می شکنند! خدایی اش بهتر نیست بر روی سوژه های جدید تر و جذاب تر کار کنیم؟!

متنی که می خوانید، نقدی است تند و شاید تلخ و شاید هم کوبنده و البته شاید هم ناشیانه بر اتفاقات اخیر گروه فرهنگی! چه اشکالی دارد گاهی اوقات خود را نقد کنیم، آن هم از نوع تند و تلخ و شاید هم کوبنده! و البته شاید هم ناشیانه!